Home

 

Plaats-, gebieds- en waternamen in Nederland en België, verklaard uit het Uyghur

 

 

 

 

 

 

·        Baghven: tuinder. Voor een uitgebreide toelichting, zie pagina “onze oertaal”

 

 

 

 

 

 

 

 

Een Gheel in Mongolië

 

 

Grafheuvels op de Rechte Heide te Goirle. Bron:  http://www.archeologienet.nl/tijds_periode/projectinfo.cfm?projectnummer=102

Ook in de Hage blijkt een goir te hebben gelegen. In een akte van 26-03-1501 is ene Jan de Bije Philips Jansz schout van de Hage. Hij bezat een huis te Buerstede (Gageldonck) “aen het goir”. Dit goir lag op het huidige Steenakker, dat op 06-03-1405 werd vermeld als “hoge stene”. In 1659 lag in dit gebied een perceel hakhout, waar een bord stond met het opschrift “oud kerkhof”. In dat zelfde jaar is een grote witte steen (waarschijnlijk van een grafzerk) versleept naar de Hage en sindsdien spoorloos verdwenen.
In veel boeken ziet men de verklaring moerassig gebied, wanneer men het heeft over een goor/goir. Dit is in tegenspraak met de benaming Goorberg in Zundert (op een hoogte is het niet moerassig). Bovendien blijkt Steenakker van 1.60 tot 4 meter  boven NAP te liggen en kan dus nooit moerassig geweest zijn. Toch zijn er goren die wel in een lager gebied liggen. De herkomst van goor als moerassig gebied moet dan uit een andere – meer moderne – taal gekomen zijn, maar niet uit het Uyghur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De katholieke kerk kon de naam Mithras uiteraard niet accepteren. De naam is dan ook rond 1300 in Mertersem veranderd, naar een familie die hier ‘toen’ pas voorkwam.